De camping met de slechte recensies

Je hebt campings waar je naartoe gaat omdat ze goede recensies hebben. En je hebt campings waar je naartoe gaat omdat de recensies elkaar tegenspreken. Die laatste zijn meestal interessanter.

Ik had de recensies van Accueil Camping Car du Lieu Pieuge bij Blonville-sur-Mer gelezen en daar werd ik nieuwsgierig van. Wat een mond vol he. Weer eens wat anders dan Camping Het Toppershoedje in Ouddorp. Het sanitair was volgens de een vreselijk gedateerd. Geen warm water om af te wassen. Het toilet zo laag dat het voor een kind bedoeld leek. Zonder toiletbril. De plaatsen hartstikke scheef, met kuilen. Nooit meer.

Een andere bezoeker vond het juist een heerlijke plek. Rust, ruimte en relaxed. Beste muntjesdouche van twee weken vakantie. Douchen moest wel met een zaklamp.

Kijk. Dan wil ik het zien.

Ik ben sowieso een slechte recensieschrijver. Ik krijg het niet zo makkelijk over mijn hart om een hardwerkende ondernemer op internet volledig af te branden. Het moet bij mij wel heel erg zijn. Meestal zie ik gewoon iemand die een bedrijfje heeft en daar zijn best voor doet met de middelen die hij heeft.

En bovendien ben ik in Frankrijk. Ik kom hier juist voor dit soort kneuterigheid. Als ik een camping wil waar alles strak, recht en volgens de laatste norm is, kan ik beter thuisblijven. Niet dat het daar strak is. Afijn, u begrijpt mij wel.

Boven op de heuvel staat een oud stenen huis. Een soort groot uitgevallen boerderij of chateau. Ik weet niet precies hoe ze dat hier noemen. Oude stenen, hier en daar een geranium. Het is een beetje vervallen, maar niet op een vervelende manier.

Uit een raam steekt een oudere dame haar hoofd. Ze lacht en begint tegen me te praten. Ik spreek aardig Frans, dus er ontstaat een uiterst amusant gesprek. Zij vertelt, ik vertel, zij vraagt, ik antwoord. Ondertussen proberen we allebei een beetje te volgen wat de ander zegt. Dat gaat eigenlijk heel goed.

Ze wijst waar we moeten staan. Ik vraag nog iets over de douche. Zij legt het uit alsof ze het al honderd keer heeft verteld. Ik doe alsof ik het begrijp. Zo gaat dat.

We komen er samen uit.

De camperplaatsen zijn afgezet met stalen pinnen waar een soort schrikdraad tussen zit. Weest u gerust: er staat geen stroom op. Maar het ziet er overtuigend genoeg uit. Ik vermoed dat het vooral bedoeld is om mensen af te schrikken die hier met een elektrische step, een lichtsnoer en een opblaasbare flamingo voor de camper aankomen.

Wij passen er prima tussen.

Er is een douche. Er komt water uit. De eigenaar is aardig. En er is wat ik vind, een erg mooi uitzicht. Vanaf de heuvel kijk je over het dal naar de zee. Catootje staat op haar plek. De meiden hebben een oude wipwap gevonden. Ik zit met een kop koffie voor de camper en kijk naar het blauw.

De camping kan mij verder gestolen worden. Er zijn mensen die voor dit soort plekken een slechte recensie schrijven.

Dat mag natuurlijk.

Ik denk alleen dat die mensen een andere camping zoeken.

Wij blijven hier nog wel even. Er staat tenslotte geen stroom op het schrikdraad.

Excuseert u mij de reclame. Dit soort columns staat straks ook in mijn nieuwe boek, dat nu in de voorverkoop is. De bestellink zet ik in de reacties.