Een minibieb op de brievenbus

Sommige dingen komen vanzelf op straat terecht. Een fiets zonder slot, een oude bank en sinds vandaag ook een nachtkastje.

Ik begon dus een minibiebje. Althans, wij. Het was een familie besluit.

Nou ja, een heel klein biebje. Het is een groen spaanplaten nachtkastje van de kringloop. Het stond waarschijnlijk ooit naast een bed en staat nu boven op onze stenen brievenbus.

Ik vind minibiebjes leuk. Je weet nooit precies wat je aantreft. Meestal zijn het boeken. Soms hele leuke boeken. Van die boeken waarvan je denkt: kijk, die had ik nou net willen lezen.

Maar soms staat er iets anders. Een briefje. Een tijdschrift. Een potje zelfgemaakte jam.

Dat vind ik nog wel het leukste. Dat iemand iets in zo’n kastje zet waarvan hij denkt dat een ander er blij van wordt. Zonder naam er bij.

En het ruimt bij mij thuis ook lekker op. Dat moet natuurlijk ook gezegd worden. Want ik heb boeken over. Ik lees ze een keer. En klaar. Mijn vrouw leest er meer, maar dat is haar probleem. Ik heb het kastje niet meteen volgezet. Er moet nog wat bij kunnen. Anders heb je een minibieb zonder mini, alleen nog maar bieb.

Er staan nu een paar boeken in. Kluun, Bart Chabot en nog wat mensen die ik niet langer in huis hoefde te hebben. Mijn dochter deed het deurtje open en vulde het verder.

Boeken.

Op de binnenkant van het deurtje zit een briefje met de regels. Heel laten. Deurtje weer dichtdoen na gebruik. Net als bij de wc. U hoeft hier alleen geen handen te wassen.

Nu maar kijken wat er gebeurt.

Misschien komt er iemand een boek halen. Misschien komt er iemand een boek brengen. Misschien staat er morgen ineens een potje jam tussen Kluun en Chabot.

En als ik mijn eigen boeken kwijt wil, kan dat natuurlijk ook. Staat er ineens een Van der Werf tussen.

Je weet het niet.

Dat is nou juist het aardige van zo’n kastje.

Als het een succes blijkt, maken we een beter kastje. Eentje dat hiervoor gemaakt is. Met een goed dakje misschien. Een fatsoenlijk scharnier. Iets dat niet ooit naast een bed heeft gestaan.

Maar eerst maar eens kijken.

Sinds vandaag staat er dus een klein groen nachtkastje op onze brievenbus.

Een paar boeken erin.

Deurtje dicht.

En verder zien we wel.